"Newton werd geboren te Wapping. Zijn jeugd werd gekenmerkt door onzekerheden in het geloof en onbeheerst gedrag. Newton had vervolgens meerdere ervaringen waarbij hij oog in oog stond met de dood. Zo miste hij eens de boot die hem en zijn vrienden naar een oorlogsschip moest brengen; vanaf de oever zag hij de boot kantelen en de volledige bemanning verdrinken. Toch bleef hij na zo'n 'overleving' het geloof afwijzen en raadde hij het ook andere mensen af.
Na een korte tijd bij de Royal Navy begon Newton in 1748 in de slavenhandel te werken op het schip The Greyhound, waar hij de gruwelijkheden zag die de slavernij kenmerkten. Pas later nam hij hiervan afstand en werd hij er tegenstander van.
Ondanks dat hij het geloof niet wilde aannemen, las Newton De Imitatione Christi van Thomas à Kempis. Hij zette de eerste stap in de richting van aanname van het geloof tijdens een hevige storm op zee. Nadat hij het dek had verlaten sloegen de zeelui die zijn plek daar hadden ingenomen overboord. Hijzelf overleefde de storm, maar besefte, zo vertelde hij later, dat hij hulpeloos was en dat alleen God hem kon redden.
Na zijn bekering schreef Newton verschillende liederen, waarvan naast Amazing Grace nog meerdere gezongen worden. In 1780 werd hij dominee van de St. Mary Woolchurch in London, waar hij een gemeente leidde. Hier had had hij veel invloed op mensen, waaronder William Wilberforce. Newton preekte en bleef dat doen tot zijn dood, ondanks het feit dat hij blind geworden was."
Een aantal jaren geleden las ik een lezenswaardig boek over zijn leven: Uit de diepten geschreven door Joe Musser. Wanneer je het verhaal tot je door laat dringen, ontdek je waarom hij een lied als Amazing Grace heeft kunnen schrijven. Tegelijk word je bepaald bij de enorme diepte van Gods liefde voor ons mensen. Hij doet al onze fouten weg en geeft ons een schone lei. Veel mensen hadden reden om John Newton te veroordelen. Veel ellende en verdriet veroorzaakte hij in de levens van anderen. Ook nadat God steeds zijn aandacht trok, bleef hij afwijzend. God gaf hem niet op. Sterker nog hij maakte van hem een boodschapper die anderen de weg heeft gewezen naar de liefde van Abba. En nog klinkt dagelijks zijn lied ergens op aarde: Amazing Grace, how sweet the sound... Net als David, Petrus en Paulus was er de mogelijkheid om een nieuwe start te maken. John deed het. Hij nam de genade serieus.
En nu in 2013: Zou God veranderd zijn? Zou de bron van genade opgedroogd zijn?
En nu in 2013: Zou God veranderd zijn? Zou de bron van genade opgedroogd zijn?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten